بیماری آمپیم‌

هر آنچه از بیماری آمپیم‌ باید بدانید!

آمپیم‌ (empyema) عبارت‌ است‌ از تجمع‌ چرک‌ در یکی‌ از حفرات‌ بدن‌. معمولاً در فضای‌ اطراف‌ ریه‌ها بین‌ لایه‌های‌ پرده‌ جنب‌ دچار عفونت‌، اتفاق‌ می‌افتد. آمپیم‌ به‌ علت‌ استفاده‌ از آنتی‌بیوتیک‌ها تقریباً به‌ ندرت‌ رخ‌ می‌دهد.

آمپیم مجموعه ای از چرک (سلول های مرده و مایع آلوده) در داخل حفره های بدن است. معمولا، این  چرک داخل حفره پلور ، و یا “فضای جنب وارد می شود.” حفره پلور فضای باریک بین سطح ریه ها و پوشش داخلی قفسه سینه است.

علل بیماری آمپیم‌

عفونت های ریه یا قفسه سینه مثل ذات الریه، سل، یا آبسه ریه (دمل چرکی) ریه می تواند مسبب بیماری آمپیم باشد.

روی هم خوابیدن ریه یا آسیب به قفسه سینه هم دلیل دیگری است .

وجود سرطان در سایر نقاط بدن هم تاثیر گذار است .

لوپوس

نارسایی احتقانی در قلب فرد بیمار

مبتلا بودن به بیماری کلیه

دچار بودن به بیماری کبد

جالب است بدانید خارج کردن چرک از فضای تجمع آن باعث تسریع بهبودی آمپیم می گردد.

جراحی برای باز کردن دمل چرکی و تخلیه چرک صورت می گیرد‌

عوامل خطرساز آمپیم‌

¤ تغذیه‌ نامناسب‌
¤ سیگار کشیدن‌
¤ خستگی‌ یا کار زیاد
¤ آب‌ و هوای‌ سرد و مرطوب‌
¤ محیط‌ زندگی‌ شلوغ‌ و غیر بهداشتی‌

پیشگیری‌ از بیماری آمپیم‌

در صورت‌ بروز هر گونه‌ بیماری‌ یا عفونت‌ جدی‌ كه‌ ممكن‌ است‌ باعث‌ آمپیم‌ شود، برای‌ درمان‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ كنید.

علایم شایع آمپیم ریه عبارتند از:

۱. تنفس‌ تند و سطحی‌

۲. لرز

۳. تب‌

۴. خستگی‌ شدید

۵. سرفه‌ خشك‌

۶. تنفس‌ بد بو

۷. كاهش‌ وزن‌

۸. درد قفسه‌ سینه‌. این‌ درد می‌تواند از یك‌ ناراحتی‌ مبهم‌ تا درد تند و تیز، متغیر باشد. درد غالباً با سرفه‌ یا تنفس‌ بدتر می‌شود. درد ممكن‌ است‌ به‌ قسمت‌ پایینی‌ قفسه‌ سینه‌ یا شكم‌ گسترش‌ یابد.

عوارض بیماری آمپیم‌

· آبسه مغز

· مننژیت (عفونت پرده مغز)

· پریکاردیت (عفونت پرده دور قلب)

· آندوکاردیت (عفونت دریچه های قلب)

راه های تشخیص بیماری آمپیم‌

– آزمایش چرک جمع ش:ده و  کشت آن

– رادیوگرافی قفسه سینه

– شمارش گلبول های سفید خون

– سی تی اسکن

– سونوگرافی

درمان بیماری آمپیم‌

درمان موفقیت آمیز به درمان بیماری زمینه ای مثل بیماری سل بستگی دارد. برای درمان معمولاً نیاز به تجویز دوز بالای آنتی بیوتیک وجود دارد و بیمار غالبا باید بستری شود.

خارج کردن چرک از فضای تجمع آن باعث تسریع بهبودی می شود. جراحی برای باز کردن دمل چرکی و تخلیه چرک، به خصوص اگر چرک هنوز مایع باشد، صورت می گیرد‌.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری

تا زمانی‌ که‌ درد و تب‌ برطرف‌ نشده‌ باشد فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری خود را کم‌ کنید. سپس‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ عادی‌ خود را تدریجاً از سرگیرید.

رژیم غذایی

رژیم خاصی توصیه نمی شود. تحت نظر پزشک مکمل های ویتامینی بخورید و مایعات بیشتری بنوشید. سیگار نکشید.

دوره ی کمون این بیماری

بهبودی کامل حدود دو ماه زمان می برد.

در چه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

◊ تب

◊ زیاد شدن درد

◊ بدتر شدن تنگی نفس

◊ سرفه خشک و بدون خلط

◊ تیره شدن ناخن های دست یا پا

◊ خلط خونی علایم

 

منبع: نمناک


نویسنده مطلب:




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *