ابتلا به زونا

استرس به عنوان فاکتوری برای ابتلا به زونا!

آیا استرس موجب زونا می شود؟

بیماری زونا که به هرپس زوستر نیز معروف است، یک بیماری ویروسی رایج است که با جوش های دردناک روی پوست و تاول هایی بر روی طرفین بدن، همراه است. این بیماری به دلیل فعال شدن مجدد ویروس واریسلا زوستر در افرادی که پیشتر به بیماری آبله مرغان مبتلا بوده اند، ایجاد می شود. گرچه ۹۰ مورد از آبله مرغان ها در سن ۱۴ سالگی یا کمتر رخ می دهد، اما بسیاری از زوناها در سنین بالاتر ایجاد می شوند. مطالعات نشان داده است که خطر ابتلا به زونا در سن ۵۰ سالگی به بالا افزایش می یابد. به طور کلی از هر سه نفر، یک نفر ممکن است در طول زندگی خود مبتلا به این بیماری شود.

استرس به عنوان فاکتوری برای ابتلا به زونا

گرچه دلیل فعال شدن این ویروس کاملا مشخص نیست، اما از آنجا که تضعیف سیستم ایمنی بدن موجب ایجاد جوش می شود، می توان به این موضوع پی برد که چرا زونا در افراد پیر و افرادی که دارای سیستم ایمنی ضعیف هستند، بیشتر رخ می دهد.

یکی از عقاید عمومی بر این است که زونا در برخی از موارد توسط استرس ایجاد می شود. به طور کلی استرس مشکلات زیادی برای سلامتی ایجاد می کند که از جمله می توان به مشکلات گوارشی، میگرن و اگزما اشاره کرد. اما سوال این است که آیا استرس می تواند موجب فعال شدن یک ویروس غیرفعال به نام واریسلا زوستر شود؟

مطالعات حاضر به ما چه می گویند؟

تقریبا در دهه های اخیر، رشته ای به نام عصب روانشناسی بیان کرد که چگونه احساسات، موجب تغییرات فیزیولوژیکی و بهبود سلامت افراد می شود. یکی از این تغییرات مربوط به تاثیریست که استرس بر روی ابتلا به زونا دارد. در مطالعه ای که اخیرا انجام شد و در آن زنان بالای ۶۰۰ سال مبتلا و غیر مبتلا به زونا مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند، نشان داده شد که افراد مبتلا به زونا در طول شش ماه اخیر دچار وقایع استرس زای زیادی نسبت به گروه دیگر شده بودند. نتایج حاصل از این مطالعات نشان می دهد که کاهش استرس موجب تغییرات فیزیولوژیکی سودمندی در زمینه ی سلامت می شود.

بررسی استرس به عنوان یک راه انداز بیولوژیکی

در سال های اخیر، مطالعات زیادی بر روی تاثیر استرس بر روی ویروس هرپس سیمپلکس (یک ویروس تب خالی مشابه ویروس واریسلا زوستر) که موجب زخم های سرد و تب خال تناسلی می شود، انجام شده است. از آنجا که این دو ویروس خودشان را به دیواره ی سلول های عصبی متصل می کنند، چگونه می توانند برای سال های زیادی غیرفعال باقی بمانند؟ وقتی سیستم ایمنی بدن تضعیف می شود، ویروس به یک باره فعال می شود، که اغلب نیز با فشارهای عاطفی همچون اضطراب، افسردگی و فرسودگی همراه است.

اما آیا این استرس است که موجب تضعیف سیستم ایمنی می شود و یا دلایل دیگری در میان است؟

در مطالعاتی که انجام شد، محققان به بررسی این موضوع پرداختند که آیا فعال شدن محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (سیستمی که عکس العمل به استرس و فرآیندهای دیگر بدن را کنترل می کند) موجب فعال شدن ویروس هرپس سیمپلکس می شود یا نه؟

کورتیکواستروئیدها هورمون هایی هستند که در پاسخ به استرس در بدن تولید می شوند. وقتی این ویروس (هرپس سیمپلکس) در بدن فعال می شود، سطح هورمون ها به شدت افزایش می یابد. دانشمندان تلاش کردند که بفهمند آیا استرس به عنوان یک فاکتور مستقل، موجب وقوع هرپس می شود یا نه؟
اما نتایج نشان داد که علی رغم افزایش کورتیکواستروئیدها، هیچ ارتباطی بین فعال شدن محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال و فعال شدن مجدد ویروس هرپس سیمپلکس وجود ندارد.
هیچ یک از اینها بدان معنا نیست که استرس نقش مهمی در فعال سازی ویروس هایی چون هرپس سیمپلکس و واریسلا زوستر ندارد، بلکه شواهد قانع کننده ای وجود دارد که نشان می دهد استرس روانی به شدت زبان بیوشیمیایی رایج را که اندوکرین، سیستم ایمنی و عصبی را تنظیم می کند، تغییر می دهد.

با توجه به تمام موارد ذکر شده، می توان بدین نتیجه دست یافت که باید استرس خود را کاهش دهیم. البته مواردی همچون انتخاب یک رژیم غذایی سالم، ورزش و خواب کافی نیز تاثیر بسیار زیادی در کاهش استرس و بهبود سیستم ایمنی بدن دارد. برای پیشگیری از وقوع این بیماری، یک واکسن به نام زوستاواکس وجود دارد که می تواند احتمال ابتلا به زونا را تا ۷۰ درصد در افراد بین ۵۰ تا ۵۹۹ سال کاهش دهد. البته از آنجا که با افزایش سن، تاثیر این واکسن کاهش می یابد، نیاز به تجدید آن کاملا احساس می شود.

منبع: برنافیت


نویسنده مطلب:




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *