جفت سر راهی

جفت سر راهی چه زمانی رخ می دهد؟نشانه ها و علت!

جفت سرراهی زمانی رخ می دهد که تمام یا قسمتی از جفت نوزاد، گردن رحم (قسمت بین رحم و واژن ) را مسدود می کند. این امر باعث خونریزی شدید قبل یا طی زایمان می شود. جفت، اکسیژن و مواد مغذی را برای جنین در حال رشد فراهم کرده و فرآورده های زائد را از خون جنین برمی دارد. جفت به دیواره رحم متصل است و طناب نافی از آن خارج می شود. در اغلب بارداری ها، جفت به بالا یا کنار رحم متصل است. در جفت سرراهی، جفت به قسمت پایینی رحم چسبیده است. در فرد دارای جفت سرراهی، بیمار برای مدتی باید استراحت مطلق داشته باشد و احتمالاً برای زایمان ایمن نوزاد ، نیازبه انجام سزارین دارد.

نشانه ها

دفع خون قرمز روشن و بدون درد از واژن طی نیمه دوم بارداری، علامت اصلی جفت سرراهی است. میزان خونریزی می تواند کم یا زیاد باشد.این خونریزی معمولاً بدون درمان خاصی متوقف می شود، ولی معمولاً چند روز تا چند هفته بعد دوباره اتفاق می افتد. بعضی از زنان، انقباضاتی را نیز تجربه می کنند.

 علت

جفت در جایی که رویان در رحم لانه گزینی می کند، رشد می کند. اگر رویان در قسمت پایینی رحم لانه گزینی کند ، ممکن است جفت در بالای گردن رحم رشد کند که باعث جفت سرراهی می شود.
اغلب موارد جفت سرراهی در زمان بررسی سونوگرافی در سه ماه دوم، تشخیص داده می شوند. اگر جفت به سختی به گردن رحم برسد، این حالت خودبخود رفع می شود زیرا بزرگ شدن رحم ، ناحیه ی اتصال جفت را به محل بالاتری در رحم، به دور از ورودی گردن رحم می کشد. اما اگر جفت در داخل گردن رحم باشد، احتمال اینکه با گذشت زمان رفع شود بعید است.
انواع مقاوم جفت سرراهی با این موارد مرتبطند :
•    وجود اسکار (زخم) در پوشش داخلی رحم
•    جفت بزرگ، مثل چیزی که در چند قلوها دیده می شود.
•    رحم با شکل غیرطبیعی

عوامل خطر

در زنانی که قبلاً جراحی در رحمشان داشته اند، خطر وقوع جفت سرراهی بیشتر از سایرین است. ازجمله این اعمال عبارتند از :
•    سزارین
•    جراحی برای برداشتن فیبروئیدهای رحمی
•    اتساع و کورتاژ، این مورد ریسک کمتری ایجاد می کند.
همچنین جفت سرراهی در این زنان شایعتر است :
•    زنانی که قبلاً حداقل یک زایمان داشته اند.
•    زنانی که در بارداری قبلی خود جفت سرراهی داشته اند.
•     زنانی که دوقلو، سه قلو یا بیشتر باردارند .
•    سن ۳۵ سال یا بیشتر
•    آسیایی ها
•    سیگاری ها

عوارض

در صورت جفت سرراهی، پزشک، مادر و جنین را برای کاهش خطر این عوارض جدی پایش می کند :
•    خونریزی : یکی از بزرگترین نگرانی ها در مورد جفت سرراهی، خطر خونریزی شدید واژنی (هموراژی ) طی بارداری، زایمان یا چند ساعت اول پس از زایمان است. خونریزی می تواند آنقدر زیاد باشد که حیات فرد را تهدید کند.
•    تولد نوزاد نارس : خونریزی شدید می تواند سبب نیاز به جراحی سزارین اورژانسی قبل از بلوغ نوزاد شود.

روش های تشخیصی و درمانی

جفت سرراهی از طریق اولتراسوند، چه در ویزیت های پیش از زایمان و چه پس از دوره ی خونریزی واژینال قابل تشخیص است.
یک تشخیص قطعی ، به ترکیبی از اولتراسوند شکمی و اولتراسوند ترانس واژینال که از طریق قرار دادن یک وسیله میله مانند درون واژن انجام می شود، نیاز دارد. پزشک، محل مبدل در واژن را برای پیشگیری از خونریزی تحت نظر دارد. در موارد نادر، از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) برای تعیین دقیق محل جفت استفاده می شود.
اگر پزشک به وجود جفت سرراهی مشکوک باشد، از آزمایشات روتین واژینال برای کاهش خطر خونریزی شدید، اجتناب خواهد کرد. ممکن است برای تعیین محل دقیق جفت قبل از زایمان، به اولتراسوندهای بیشتری نیاز باشد.  ضربان قلب نوزاد نیز می تواند بررسی شود.

درمان جفت سرراهی به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله :

•    میزان خونریزی از واژن
•    اینکه خونریزی متوقف شده یا خیر
•    مدت بارداری فرد
•    سلامتی فرد
•    سلامت نوزاد
•    وضعیت جفت و نوزاد
برای خونریزی اندک یا عدم خونریزی:
اگرفرد خونریزی ندارد یا خونریزی کمی دارد، ممکن است پزشک استراحت مطلق در منزل را توصیه کند. بسته به شرایط بیمار ممکن است به استراحت در بستر در اغلب اوقات و نشستن یا ایستادن فقط درهنگام ضرورت، نیاز داشته باشد. بیمار باید از فعالیت جنسی خودداری کند زیرا خونریزی را تشدید می کند. اگر  بیمار دچار خونریزی شد، باید برای پیگیری اقدامات اورژانسی پزشکی آماده شود.
اگر جفت کاملاً گردن رحم را نپوشانده ، ممکن است به بیمار اجازه ی زایمان واژینال (زایمان طبیعی) داده شود. ولی اگر بیمار خونریزی شدید داشته باشد، به عمل سزارین اورژانسی نیازدارد.
برای خونریزی شدید :
اگر بیمار خونریزی شدید داشت، ممکن است به بستری در بیمارستان نیاز داشته باشد. اگر خونریزی شدید بود، به انتقال خون نیاز است تا خون از دست رفته جایگزین شود. داروها برای پیشگیری از درد زایمان پیش از موعد، مفیدند. احتمالاً پزشک، عمل سزارین را پس از هفته ۳۶ بارداری برای زایمان ایمن نوزاد تجویز می کند. اگر انتظار بیشتر برای بیمار ممکن نبود، عمل سزارین زودتر انجام می شود. در این مورد به بیمار کورتیکواستروئید داده می شود تا رشد ریه های نوزاد سریعتر شود.
برای خونریزی که متوقف نمی شود :
اگر خونریزی کنترل نشد یا نوزاد دچار مشکل شد، حتی اگر نوزاد نارس باشد، عمل سزارین اورژانسی انجام می شود.

منبع: epezeshk.com


نویسنده مطلب:




پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.